ศัพท์การเมืองไทยร่วมสมัย

ความหมาย: โรคติดต่อที่ระบาดในเขตกรุงเทพมหานครและเมืองใหญ่ทั่วประเทศ, ค้นพบโดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม และหลวงวิจิตรวาทการ หลังการปฏิวัติ ๒๔๗๕, มีการศึกษาในระบบและสื่อกระแสหลักเป็นพาหะนำโรค. ผู้ป่วยมักเป็นกลุ่มชนชั้นกลางที่มีการศึกษาอย่างน้อยระดับ

ความหมาย: จงอย่าลังเลและรีบฆ่าคนโดยทันที, เพราะแม้การฆ่าคนจะเป็นบาป แต่หากเสียเวลาไม่ยอมฆ่าคนบางจำพวก–โดยเฉพาะพวกที่ไม่มีศักยภาพในการปกครองตนเอง–จะยิ่งบาปหนักขึ้นกว่าเดิม. ที่มา: มาจากข้อความของพระสงฆ์ชื่อดังรูปหนึ่งซึ่งเผยแพร่ครั้งแรกใน

ความหมาย: สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ดำรงชีพอยู่ได้ด้วยการยึดโยงตัวเองเข้ากับบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีความซื่อสัตย์ต่อบุคคลนั้นอย่างล้นเกินจนไม่อาจพรากจากได้ มีแหล่งอาศัยอยู่ใต้อวัยวะเบื้องล่างสุดของร่างกายและถูกพัดพาไปตามทิศทางที่ร่างกายเคลื่อนไปได้โดยง่าย นิยมใช้ความรู้สึกและ

ความหมาย: อุดมการณ์ทางการเมืองแบบประชาธิปไตยแขนงหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่บนสมมติฐานที่ว่าหากผู้นำเป็นคนดีประเทศชาติก็จะเจริญรุ่งเรืองและเป็นปกติสุข ผู้ที่มีอุดมการณ์เช่นนี้จึงมักเพรียกหาบุคคลที่ถึงพร้อมด้วยคุณธรรมจริยธรรมอันประเสริฐดีงาม และยอมทำทุกวิถีทางเพื่อ

ความหมาย: ลักษณะเด่นทางกายภาพประการหนึ่งที่ใช้เป็นดัชนีชี้วัดคนชั่ว คนไม่ดี คนนอกรีต คนหมิ่นศาสนา หรือมารศาสนา ซึ่งแม้บุคคลผู้นั้นจะแสดงความคิดเห็นหรือวิพากษ์วิจารณ์พระพุทธศาสนาโดยมีเจตนาบริสุทธิ์ ตรงไปตรงมา อิงหลักวิชาการ และมีเหตุผลรองรับหนักแน่น

ความหมาย: บุคคลที่มีความจงรักภักดีและความเชื่อมั่นศรัทธาในลัทธิกษัตริย์นิยม-ทั้งในฐานะตัวบุคคลหรือสถาบัน-อย่างสูงล้นมากเสียจนไม่คำนึงถึงเหตุผล และหลงคิดไปว่าผู้ที่มีความจงรักภักดีต่ำกว่ามาตรฐานของตนนั้นเป็นศัตรูคู่แค้นที่จำเป็นจะต้องกำจัดให้สิ้นซากด้วยวิธีการต่างๆ ไม่ว่า

ความหมาย: ความลับหรือภารกิจลับทางราชการหรือส่วนตัวที่ไม่อาจเปิดเผยให้ผู้ใดทราบได้ โดยมีฐานปฏิบัติการอยู่บนชั้น ๗ ของโรมแรมหรูกลางกรุงเทพมหานคร และใช้เวลาปฏิบัติการคราวละ ๑-๒ ชั่วโมง ทั้งนี้ ผู้ที่สืบทราบหรือล่วงรู้เหตุการณ์มักจะถูกลงทัณฑ์ด้วยการชกจนตาแตก

ความหมาย: พฤติกรรมหรือกิจกรรมที่มีความขัดแย้งในตัวเองของผู้ศรัทธาลัทธิเจ้านิยมจำนวนหนึ่ง ซึ่งเมื่ออยู่ในที่สาธารณะมักประกาศตนว่ามีความจงรักภักดีอย่างสูงยิ่งและคอยเป็นหูเป็นตาสอดส่องระดับความซาบซึ้งของผู้อื่น แต่เมื่ออยู่ในที่รโหฐานกลับสุมหัวกันนินทาเจ้าอย่าง

ความหมาย: สังคมที่สมาชิกส่วนใหญ่ถูกควบคุมความคิดและพฤติกรรมให้เชื่องหรือเซื่องซึมต่อการใช้อำนาจเผด็จการและการลิดรอนสิทธิเสรีภาพ ผ่านการเสริมสร้างและเชิดชูสถานะและภาพลักษณ์ของผู้นำให้สูงส่งเหนือมนุษย์ ซึ่งสมาชิกเหล่านั้นนอกจากจะไม่ฉุกคิด ไม่ตั้งคำถาม และไม่

ความหมาย: วิญญาณหรือสภาพที่ไม่อาจมองเห็นได้ของอดีตนายกรัฐมนตรีที่ถูกฆ่าตายในทางการเมืองไปแล้วเมื่อวันที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ ซึ่งมักถูกปลุกขึ้นมาโดยฝ่ายอนุรักษ์นิยมด้วยวิธีการต่างๆ เช่น การสร้างทฤษฎีสมคบคิด เป็นต้น เพื่อก่อให้เกิดความหวาดกลัว ความหวาดระแวง และ